Nadanie tytułu profesora to nie tylko prestiż, lecz także rygorystyczna procedura prawna. Kandydat musi wykazać wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne oraz spełnić dodatkowe ustawowe warunki aktywności. Orzecznictwo NSA podkreśla, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, a dorobek nie zastępuje mobilności naukowej. Kluczową rolę odgrywają recenzenci i Rada Doskonałości Naukowej, a kontrola sądu ogranicza się głównie do legalności procedury.
Odmowa wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora nie kończy sprawy. Kluczowe znaczenie ma uzasadnienie decyzji Rady Doskonałości Naukowej, ocena recenzji oraz prawidłowe zastosowanie przesłanek ustawowych. W tekście wyjaśniam, kiedy można złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jaką rolę pełnią nowi recenzenci i co realnie bada sąd administracyjny, gdy kandydat kwestionuje odmowę przedstawienia go do tytułu profesora. To praktyczny przewodnik po granicach kontroli RDN i sądu.
